شکل شکستن

تصویری رو به زوال

آیینه ای روبه رو ، که هیچ را نشانم می دهد

قرص صورتت در دستانم

خود کشی را فرا می خواند

پر از درد پریدن

مثل پروانه ای بال سوخته

در پی شمعی که جان را آتش زند

سرگردان،

در شهر شاعرانگی ها

این کاسب کاسه به دست

که شاید تکه عشقی نان شبش باشد !